Święto Niepodległości w Opatówku
Dzień 11 listopada 1918 roku był przełomowym momentem w dziejach naszego Państwa. Po 123 latach niewoli i powstańczych zrywów wolnościowych, Polska odzyskała niepodległość.Właśnie tego dnia, Rada Regencyjna - instytucja sprawująca władzę nad Królestwem Polskim - przekazała Józefowi Piłsudskiemu naczelne dowództwo polskich sił zbrojnych i mianowała go Naczelnikiem Państwa.
Ustawą Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 1937 roku, dzień 11 listopada został ustanowiony polskim świętem narodowym. Podczas okupacji hitlerowskiej (1938-1944) oraz w czasie rządów komunistycznych (1945-1989) obchodzenie święta 11 listopada było surowo zakazane. Dopiero w roku 1989, po obaleniu komunizmu w Polsce, przywrócono jego rangę i nadano miano Święta Niepodległości. Jest to najważniejsze święto państwowe, a 11 listopada jest dniem wolnym od pracy.
Ten szczególny dzień skłania wszystkich do refleksji. W godnym i uroczystym przeżyciu tego święta pomaga nam udział we mszy św. W uroczystej atmosferze, przy akompaniamencie orkiestr oraz przy wsparciu jednostek mundurowych zanosimy dziękczynne modlitwy za poległych w obronie naszej Ojczyzny. Jesteśmy im wdzięczni, że stworzyli nam możliwość życia na terenie niepodległej Polski.
Powstanie niepodległego państwa polskiego
"Półtora wieku marzeń o wolnej Polsce
czekało swego ziszczenia w obecnej chwili."
Tak przemawiał na okoliczność otwarcia Sejmu Ustawodawczego Józef Piłsudski.
Po zakończeniu I wojny światowej na mapie Europy znów pojawiło się niepodległe państwo polskie. Na ten fakt złożyło się wiele przyczyn, których nie można traktować w oderwaniu od siebie. Niepodległość Polski była jednak, przede wszystkim, wynikiem własnych polskich starań. Nie wolno zapomnieć o polskich legionach i ich krwawych walkach, o tradycji powstań narodowych, które utrwalały patriotyzm i polską świadomość narodową oraz pokazały światu determinację Polaków w walce o wolność.
W listopadzie 1918 r. ziemie polskie znajdowały się w całości w rękach państw centralnych. Ich klęska dawała więc gwarancję odzyskania niepodległości Polski wręcz automatycznie - bowiem zwycięskie mocarstwa sprzymierzone uznawały prawo Polski do niepodległości. Korzystną okolicznością był także fakt, że Rosja, na skutek bolszewickiego przewrotu i następnie pokoju z Niemcami w Brześciu, znalazła się poza dyktującymi pokój mocarstwami.
Gdy Piłsudski, uwolniony przez Niemców z Magdeburga, przybył wczesnym rankiem 10 listopada 1918 r. do Warszawy, niemiecka okupacja była już w stanie zupełnego rozkładu. Generalny Gubernator potajemnie opuścił stolicę. Polska Organizacja Wojskowa oraz żołnierze Polskich Sił Zbrojnych spontanicznie przystąpili do rozbrajania stacjonujących oddziałów niemieckich. Powszechny entuzjazm mieszkańców Warszawy, na wieść o przyjeździe Piłsudskiego spowodował, że już następnego dnia, 11 listopada Rada Regencyjna przekazała mu naczelne dowództwo polskich sił zbrojnych i zadanie utworzenia rządu narodowego. 18 listopada powołany został pierwszy oficjalny rząd niepodległej Polski. 22 listopada rząd ten wydał dekret powierzający Piłsudskiemu najwyższą władzę jako Tymczasowemu Naczelnikowi Państwa, do czasu zwołania Sejmu Ustawodawczego.
Termin pierwszych wyborów w niepodległej Polsce wyznaczono na dzień 26 stycznia 1919 r. Miały one charakter powszechny, równy, bezpośredni i tajny. Po ukonstytuowaniu się sejmu i wyborze marszałka, posłowie przystąpili do opracowania projektu zasad ustrojowych państwa. Sejm zaproponował szybkie przyjęcie tymczasowych przepisów, które nazwano "małą konstytucją" (ostateczną ustawę konstytucyjną uchwalono 17 marca 1921r). Zgodnie z treścią "małej konstytucji" Sejm Ustawodawczy stanowić miał suwerenną władzę w państwie. Wykonawcą jego ustaw miał być rząd i Naczelnik Państwa. Sprawowanie urzędu Naczelnika Państwa Sejm powierzył Józefowi Piłsudskiemu. W ten sposób państwo polskie przyjmowało ustrój republiki parlamentarno-demokratycznej.
Wielka Wojna, oczekiwana przez poetów romantyków przyszła, wywróciła Europę do góry nogami, zaborcy Polski stoczyli między sobą wojnę. Polska zaś odrodziła się. I to w niezwykły sposób, prawie z niczego, w latach 1918-1921 odrodziło się nowoczesne państwo Polskie.
Uroczyste obchody Święta Niepodległości w Gminie Opatówek
Uroczyste obchody Święta Niepodległości w gminie tego dnia rozpoczęły się mszą świętą w kościele p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Opatówku. W uroczystości wzięły udział m.in. władze samorządowe, poczty sztandarowe Ochotniczych Straży Pożarnych z terenu gminy, przedstawiciele różnych organizacji społecznych i kulturalnych. Młodzież z Gimnazjum w Opatówku pod opieką pani Bożeny Banasiak i Anny Nowackiej przygotowała okolicznościowy montaż słowno-muzyczny upamiętniający wydarzenia sprzed dziewięćdziesięciu lat. Pięknie recytowane teksty oraz wykonane pieśni patriotyczne połączone z prezentacją multimedialną podkreśliły wyjątkowość najważniejszego święta państwowego Polski.
Po zakończeniu mszy św. wszyscy zebrani, przy akompaniamencie orkiestry dętej OSP Opatówek pod batutą dh Józefa Czerniaka, przemaszerowali w kierunku Placu Wolności. Po uroczystym wykonaniu Hymnu Państwowego oraz pieśni "Rota" przedstawiciele władz gminnych i powiatowych, Związku Ochotniczych Straży Pożarnych, organizacji społecznych i kulturalnych, uczniowie oraz harcerze złożyli kwiaty pod Pomnikiem Wolności. Był to nasz zewnętrzny wyraz wdzięczności za odzyskanie niepodległości przez Polskę.
Wszystkim uczestnikom uroczystości składamy serdeczne podziękowanie za udział i pomoc w przygotowaniu obchodów Święta Niepodległości. Szczególne podziękowanie składamy: za oprawę muzyczną druhom z OSP Opatówek, za przygotowanie części artystycznej dyrekcji, nauczycielom i młodzieży z Gimnazjum w Opatówku.
Wspólny śpiew pieśni patriotycznych i wojskowych
11 listopada w Gminnym Ośrodku Kultury w Opatówku, pod patronatem Parafialnego Oddziału Akcji Katolickiej w Opatówku, został przygotowany czwarty, wspólny śpiew pieśni patriotycznych i wojskowych, tym razem, by uczcić 90 rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę. Tradycja wspólnego śpiewu w Opatówku sięga 11 listopada 2005r., kiedy to odbyła się pierwsza patriotyczna wieczornica. Wspólny śpiew wpisał się niejako w coroczny kalendarz wydarzeń gminnych - były pieśni patriotyczne, były też pogodne kolędy i pastorałki, były i wesołe pieśni biesiadne; razem na wspólnym śpiewie gromadziliśmy się licznie już dziewięciokrotnie.
Zagajenie i tym razem przeprowadził prezes oddziału Sebastian Wardęcki, który jednocześnie złożył życzenia dla solenizanta tego dnia czyli ks. Marcina. Do życzeń przyłączyli się oczywiście wszyscy obecni - sala rozbrzmiała staropolskim "sto lat...".
Wspólne świętowanie rozpoczęliśmy od śpiewu na stojąco Hymnu Polski - "Mazurka Dąbrowskiego". W trakcie wieczoru usłyszeliśmy wiele pieśni w wykonaniu ks. Marcina Załężnego i ks. Rafała Kowalskiego, a także okolicznościowe teksty przypominające dni odzyskania niepodległości przez Polskę. Dzięki pani Jadwidze Miluśkiej, dyrektor biblioteki w Opatówku - oglądając pamiątkowe historyczne zdjęcia Opatówka - wspomnienia tamtych dni w naszym regionie stały się jeszcze bardziej żywe.
Swoistą wymowę miał wspólny śpiew wszystkich przybyłych gości. Stworzony w ten sposób chór, przy akompaniamencie panów Zbigniewa Błaszczyka i Henryka Karskiego był wsparciem dla wszystkich odważnych wykonawców. Zebranych szczególnie zachwycił ks. Marcin wykonując specjalnie przygotowaną na ten dzień pieśń "Gdzie są kwiaty z tamtych lat?". Przed mikrofonem swoich sił spróbowali także poseł RP Adam Rogacki i samorządowcy gminy Opatówek. W sali ośrodka kultury, wypełnionej do ostatniego miejsca, rozbrzmiewały tony pieśni takich, jak: "Rota", "Pierwsza brygada", "Białe róże", "Przybyli ułani", "Jeszcze jeden mazur dzisiaj", "Czerwone maki", "Casablanka"... Wspólne świętowanie zakończył utwór "Boże coś Polskę", po czym ks. wikariusze udzielili obecnym kapłańskiego błogosławieństwa.
Wszystkim uczestnikom spotkania składamy serdecznie podziękowanie za przybycie i wspólny śpiew oraz pomoc w zorganizowaniu wieczoru patriotycznego. Szczególne podziękowanie składamy za akompaniament i za obsługę techniczną panom Zbigniewowi Błaszczykowi, Henrykowi Karskiemu, Januszowi Mancewiczowi i Adamowi Gabarskiemu. Słowa uznania kierujemy również do odważnych wykonawców pieśni patriotycznych i wojskowych - bowiem Ojczyzna to nasz wspólny obowiązek, historia sporo może nas nauczyć, a pieśni patriotyczne czy wojskowe są odbiciem tej historii.
Galerie:
Biuletyn Informacji Publicznej
powrót
Aktualności
